दिवाळी

सणासुदींच्या बरसातीत
ओलावा घेऊनी आली
आनंदाच्या वर्षावात
आगमन स्वीकारी दिवाळी ….
                                    वैफल्यातही सुखाचा
                                    अनुभव जाणवाया आली
                                    प्रसन्नता, उत्साह, कौशल्यता
                                    गुणांची पारख झाली ….
दिव्यांच्या लखलखाटाची
ऋषीमुनींनी महती गायिली
भव्य उज्वल यशाची
सुचना घेऊनि आली ….
                                    तमातुनी प्रकाशाची
                                    वाट होई खुली
                                    जणू पुर्वजांनी पुण्याई
                                    ठेवा म्हणुनी दिली ….
फटाक्यांची महोग्र
साद परिसरी घुमली
तशी गोड मिष्ठांनानी
मनावर मोहिनी टाकली ….
                                    अशाप्रकारे दिवाळीची
                                    धुमधाम फार उडाली
                                    बालहास्य शाळेची
                                    सुट्टी देखील संपली ….
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

माझी स्वप्ने

माझ्या जीवनी मी 
                          लाखो स्वप्ने पाहिली 
पण त्यातील थोडीच 
                          सत्यात मी मुर्तली …. 
माझ्या मनास मी विचारले 
                          अभ्यासाचे महत्व काय ?
उत्तरात मन म्हणाले 
                          इतकी कशी भोळी गाय …. 
पुन्हा ते म्हणाले 
                          फार कर तू अभ्यास 
आई वडिलांच्या दुखांना 
                          दूर करावयाचा घे ध्यास …. 
तेव्हा मी ठरविले 
                          अभ्यास मी खूप करीन 
वेळ प्रसंगी संकटांच्या 
                          नद्यादेखील पार करीन …. 
अविरत प्रयत्न करीत 
                          मी पुढे जाईन 
प्रयत्नांनी त्या 
                          यश शिखराला गाठीन …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

पुनमरात्र

पौर्णिमेच्या शुभ्र रात्री
असंख्य चांदण्या नभी येती
येउनी नभी जीवनाच्या
आठवणींना उजाळा देती ….
अंधारलेल्या मनांत हि
हळूच शीतल किरण पाडती
गोल गोल चंद्राला
हळूच गुदगुल्या करती …
प्रफुल्लीत होऊन चंद्र मग
त्यांना देई हळूच चुंबन
त्याचे चुंबन स्वीकारुनी
करती त्या त्याला वंदन …
अशा प्रकारे खेळाखेळांत
पुनमरात्र सरून जाते
आणि हळूच सूर्यकिरण  पडून
दुसऱ्या दिवसाची पहाट होते …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

मराठी साहित्य

वर्णू किती वर्णन मी 

मराठी साहित्याचे 

जीवनी महत्व आहे 

अजाण साहित्यिकाचे …. 

या साहित्यात सामावली 

मुक्तमधुर भाषा 

देशाच्याही प्रांताने 

बदलली भूषा …. 

या साहित्यानेच 

वाढली मराठीची थोरवी 

निर्दयी हृद्यांनाही 

नवी फुटली पालवी …. 

मराठी साहित्याचे 

वर्चस्व जगी जाहिले 

मराठी मनावर त्याने 

सुवर्ण रत्न कोरले …. 

या महाराष्ट्रा प्राप्त 

साहित्यानेच महत्व 

निभावूनी सदैव या 

संस्कृतीचे दायित्व …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

रक्षाबंधन

सर्वांमध्ये पवित्र बंधन 
भाऊ करे बहिणीला वंदन 
बहिण ठेवे पाट चंदन 
तो दिवस रक्षाबंधन …. 
                             बहिण करे खूप थाट 
                             भावासाठी मांडे पाट 
                             सजवी ती पूजेचे ताट 
                             अशी आनंदाची वाट …. 
बहिण ओवाळीते भावाची 
दीप तेजीत आरती 
आणि मग बांधिते 
राखी भावाच्या हाती …. 
                             देतो बहिणीला ओवाळणी 
                             तिचा तो भाऊ 
                             मग बहिण त्याला देते 
                             गोड गोड खाऊ …. 
असा सुंदर साजरा 
येऊन जाई रक्षाबंधन 
देऊन सर्वांना आनंद 
फुलवून जाई नंदनवन …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

पाहुणा आपुल्या घरचा

जगात नसतो कुणी कुणाचा 

फक्त असतो एक साचा 

जय जय होतो पैशाचा 

लहानांना म्हणे पुस्तके वाचा …. 

द्वेष करा सदा पापाचा 

नका करू अपमान देवाचा 

सर्व काही बघतो वरचा 

तोच पाहुणा आपुल्या घरचा …. 

देवानेच केला वध कंसाचा 

विचार करा आधी स्वतःचा 

नाहीतर देवासमोर नाचा 

त्यास शोधाया उंच टाचा …. 

मार्ग दाखवितो तो यशाचा 

तोच गुरु असे विद्येचा 

तोच प्रमुख सद्धर्माचा 

अधिष्टाता तो अपुल्या कर्माचा …. 

सदैव ध्यानी असावा ऋणांचा 

भान राहू द्यावा तृणांचा 

विचार करावा अन्य मनांचा 

आनंद मनी असावा सणांचा …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

स्वप्नदेश

काल पाहिला स्वप्नामध्ये 
                 मी गाणाऱ्यांचा देश 
त्यादेशी सर्वांचा होता 
                 विदूषकाचा वेश …. 
                                  लाल लाल टोपीवर 
                                                   पिवळे गोंडदार केस 
                                  यासोबत ढगळा कुर्ता 
                                                   असा त्यांचा ड्रेस …. 
हळूच मी परिधान केला 
                 त्यांचा तो परिवेश 
तेव्हा जाऊन मजला 
                 मिळाला त्यादेशी प्रवेश …. 
                                  त्यादेशीच्या राजाचे 
                                                   नाव होते भावेश 
                                  त्याच्या गाण्यात सतत 
                                                   प्रकटत होता आवेश …. 
असा त्यादेशीचा 
                 संपला माझा प्रवास 
जाग येता बघते तर 
                 हा तर माझाच निवास …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

पाच पांडव

एकदा पांडव खेळत होते cricket  
युधिष्टिरने पाडल्या आठ wicket 
द्रौपदी आली घेऊन bucket  
तेवढयात येऊन ठेपले rocket  … 
                   अर्जुनने मारला sixer  
                   चालू झाले mixer  
                   भीमने केली fielding  
                   त्यावर पडली building  … 
सहदेवने पकडला catch
द्रौपदी म्हणाली superhit match 
नकुलने केली bowling 
तो फिरला ज्योतिर्लिंग …. 
                   श्रीकृष्ण होता umpire 
                   तुटून पडली wire 
                   दुर्योधनाने अर्जुनाला केले out 
                   यात होता काहीतरी doubt …. 
अशी झाली पांडवांची match 
तिकडून आली कौरवांची batch ….  
                                                                                   ~  चेतना चौधरी

आगमन झोपेचे

गणिताच्या तासाला चाले वादळ 
विविध तऱ्हेच्या सूत्रांचे 
तरी तशा त्या वातावरणात 
आगमन होई झोपेचे …
                                       रात्रीच्या शांत वातावरणी 
                                       मनी वारे विचारांचे 
                                       तरी त्या विचारबागेतही 
                                       आगमन होई झोपेचे …
सकाळच्या वेळी चाले 
भांडण वेगवेगळ्या खेळांचे 
तश्या त्या गडबडीतही 
आगमन होई झोपेचे …
                                       महिन्याच्या शेवटी दणक्यात 
                                       येई वाजंत्री पेपरची 
                                       तरी त्या वाज्यातही 
                                       आगमन होई झोपेचे …
आयुष्याच्या अंत समयी 
उरी विचार आजारांचे 
तरी त्या मृत्युद्वारावारी 
हळूच आगमन झोपेचे …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

विरहपक्ष्याची व्यथा

या अफाट नभातील 
मी एक विरहपक्षी 
स्वप्न माझे एकच 
भरारेन उंच आकाशी … 
                               माझ्या त्या व्यथेतून 
                               सुख कथा लिहिणार मी 
                               तुझ्या त्या आठवणींनाच 
                               काव्य शब्दांत मांडणार मी …. 
या अवघ्या विश्वात मजला 
नाही कुणीही सोबती 
अंत समय येता बघता 
भावनाच फक्त हाती असती …. 
                               माझ्या या नभात 
                               वैविध विहग खेळती 
                               पण माझा दर्शून 
                               मजला ते दूर करती …. 
माझ्या या दु:खातील 
ऐके न कुणी आर्तता 
सर्व मजला बघून नेहमी 
दाखवतात स्वतःची धूर्तता …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

स्री म्हणजे काय ?

स्री म्हणजे काय ?

तर ममतेचा झरा 

त्याचे शितलजल करी 

प्रत्येक रोग बरा …. 

स्री म्हणजे काय ?

तर वात्सल्याचा आगर 

प्रत्येक हृदयात सामावलेल्या 

प्रेमाचा ती सागर …. 

स्री म्हणजे काय ?

तर देवांचा स्वर्ग 

दिशाभूल झालेल्या 

मानवाचा मार्ग …. 

स्री म्हणजे काय ?

तर तीमिरातील दिवा 

सदगुणांची साखर व्यापित 

तोच गोड खवा …. 

स्री म्हणजे काय ?

तर सृष्टिची सुंदरता 

आणिक पुष्प परागातील 

मकरंदाची मधुरता …. 

                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

माझ्या स्वप्ननगरीत

एकदा माझ्या स्वप्ननगरीत 
आली एक परी 
मला म्हणाली चल राणी 
जाऊ माझ्या घरी …. 
                                                     तिच्या घरी जातांना 
                                                     वाटेत लागली सुवर्णदरी 
                                                     दरी ओलांडता पडू लागल्या 
                                                     हिऱ्या माणिकांच्या सरी …
अशा प्रकारे मी शिरले 
तिच्या त्या अदभूत विश्वात 
हळूच काही आठवणी मी 
जपून घेतल्या माझ्या खिशात …. 
                                                     तेथे पोहचता तिने 
                                                     एक छडी हाती घेतली 
                                                     आणि मग तिने ती 
                                                     माझ्यावरी गोल फिरवली …. 
आणि पाहता तर काय 
मी परी झाली 
तितक्यात मला हळूच 
आईची साद आली …. 
                                                     डोळे उघडता मला दिसली 
                                                     मी माझ्या भूवरी 
                                                     कारण तेवढयात  लुप्त झाली 
                                                     होती माझी स्वप्ननगरी …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

जेव्हा त्याला प्रथम पहिले

माझे मनपक्षी उंच उडाले 
माझे हृदयद्वार उघडले 
                 सारे जग मनी सामावले 
                 जेव्हा त्याला प्रथम पहिले …. 
पक्ष्यांनी मधुर गीत गायिले 
मयुरानेही नृत्य दाखविले 
                 मेघांनी वरून फुले वाहिले 
                 जेव्हा त्याला प्रथम पहिले …. 
सूर्याने सारे दीप लाविले 
जणू देवाची पडली भूवरी पाऊले 
                 असे सर्व मंगल घडले 
                 जेव्हा त्याला प्रथम पहिले …
नयन आनंदांश्रुत भिजले 
सारे गरीब दु:ख विसरले 
                 कित्येकांचे क्रोध विसले 
                 जेव्हा त्याला प्रथम पहिले …. 
असे सर्व अवचित घडले 
जेव्हा त्याला प्रथम पहिले  …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

माझ्या पाऊलखुणा

या अथांग भवसागरातील 
मी एक नावाडी 
सागरपाणी काततांना मम 
सोबत देईल होडी …. 
एक दिवस करीन मी पार 
या अफाट सागराला 
तोच मी प्रेरणा बनेल 
या अवघ्या जगाला …. 
या सागरात विहारतांना 
येतील अनेक आपत्ती 
तरी मी खोल जाऊनी 
मिळवेल खनिज संपत्ती … 
या अथांग सागरात 
कदाचित मी मरेल हि 
तरी सुद्धा ठेवून जाईल 
माझ्या पाऊलखुणा काही …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

संकटांशी दोस्ती

मानवाच्या या जीवनात 
अनेक संकटे येतात 
तरी शूर मानव सदैव 
त्यांसी तोंड देतात …

संकटांचा हा सुर्य 

फक्त आग ओकत असतो 

कारण मनुष्य सतत 

भित्रेपणा घोकत असतो …. 

संकटांची हि श्रुंखला 
येवो कितीही जीवनी 
आपण वाट काढू 
सतत तोंड देऊनी …. 

मानवाच्या मनी नेहमी 

कार्याबद्दल धीर असावा 

नाहीतर प्रत्येक संकटाला 

भिडण्याचा तीर असावा …. 

ज्यावेळी मनुष्य 

घालवील संकटांची धास्ती 
त्यावेळेस जाऊन त्याची 
संकटांशी होईल दोस्ती …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

जीवनाचा चहा

आपल्या जीवनाचा चहा 
असतो लाल रंगाचा 
त्यात असतो महिमा 
आपल्या या आत्म्याचा … 

आपल्या जीवनाच्या चहात 

असते मधुर पावडर 

जी सदैव घालविते 

आपल्या वाणीतील कडसर …. 

आपल्या जीवनाच्या चहात 
असते साखर सदगुणी 
जिच्यामुळे आपल्याला कधी 
कलंक लावू शके न कुणी …. 

आपल्या जीवनाच्या चहाला 

हवी असते मायेची उब 

जिच्यामुळे निघून जाते 

आपल्या दुर्गुणांची धूप … 

अशी आपल्या जीवनाची चहा 
प्यायला लागे चवदार 
पिऊन हिला पुन्हा पुन्हा 
आपणा मिळे तजेला फार …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

जीवनाची परिभाषा

जीवन हा सुंदर 
असे एक स्वर्ग 
जगतांना याला 
लागत अनेक मार्ग … 

जीवन हे सुंदर 

आहे एक आकाश 

ज्या आकाशात 

सूर्याचा लख्ख प्रकाश …. 

जीवन हा सुंदर 

आहे एक खेळ 

जिंकायला याला 

अनेका लागे वेळ … 

जीवन हा सुंदर 
आहे एक दिवा 
सर्वाना मात्र त्याचा 
मंद प्रकाश हवा …. 

जीवन हि सुंदर 

आहे एक कला 

सर्वांना वाटे हि 

अवगत हवी मला …. 

जीवन हे सुंदर 

आहे एक वरदान 

८४ योनी फिरल्यावर 

देवाने केले प्रदान …. 

जीवन हि सुंदर 
आहे एक परिभाषा 
सर्वांच्या मनी असे 
याबद्दल अभिलाषा …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

तो चंद्र

माझ्या दु:ख नभातला 

तो सुखाचा चंद्र 

मला दुखी पाहुनी

गालात हसे मंद … 

जरी माझ्या दु:ख नभी 

अमावस्येला त्याची कमी 

तरी पुनम रात्री 

नेहमीच असे त्याची हमी …. 

वंचित करून कठोरतेपासून 

तो मला देई शीतलता 

माझ्या दुखी दिवसांतही 

तोच घालवी अबोलता …. 

होता होता मी मोठी 

चंद्राची चांदणी झाली 

माझ्या जीवनी दु:ख देउनि 

ती तेथे नभात विरली …. 

                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

बालपणीच्या आठवणी

बालपणीच्या आठवणी
हृदयात ठेवल्या साठवूनी 
तरी त्या वास्तव्यात 
कधी न येती परतुनी …

बालपणीच्या आठवणी

त्यांतील ती  बोबडगाणी 

खेळामधले राजाराणी 

आणि ती हाणाहाणी …. 

बालपणीच्या आठवणी
गाल सुंदर मखमली 
ओठांवरती लाल लाली 
डोळ्यांमध्ये काजळ काळी …. 

बालपणीच्या आठवणी

मन कसे स्वच्छंदी 

परिसर असे आनंदी 

मनी एक वेगळीच धुंदी …. 

बालपणीच्या आठवणी
मनासारखे सगळेकाही 
न शिकवायला असत बाई 
अभ्यासाची कटकट नाही …

बालपणीच्या आठवणी

हळूहळू विसरले कुणी 

ज्यांनी जपुनी ठेवल्या मनी 

त्यांना त्यात वाटेच कमी …. 

                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

त्या भारावलेल्या सायंकाळी

त्या भारावलेल्या सायंकाळी  
मनातील उमलली कळी 
सुटल्या मनोशब्द झळी 
असंख्य पडले त्यांसी बळी …. 
                     त्या भारावलेल्या सायंकाळी 
                     मी मना हळूच विचारले 
                     बालपण माझे कसे सरले 
                     मन माझे मलाच विसरले …
त्या भारावलेल्या सायंकाळी 
अश्रू आले माझ्या नयनी 
त्या स्वरुपात आठवणी 
गेल्या टपटप वाहुनी …. 
                     त्या भारावलेल्या सायंकाळी 
                     झुळूझुळू वाहे वारा 
                     मनी माझ्या साठवूनी सारा 
                     केला त्याने पसारा …. 
त्या भारावलेल्या सायंकाळी 
हळूच एक चांदणी आली 
संध्यासमय तेथेच सरली 
नि घरी पोहचता रात्र झाली …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

श्रावणसरी

श्रावणातल्या जलधारांनी 
धरती चिंब हि होई 
नव्या पिकांना, नव्या तरुंना 
जन्म ही  ती देई … 

इंद्रधनुंचा खेळ आकाशी 

मना मोहुनी जाई 

कठोर हृदयांना पालवी 

हा खेळ पाहुनी येई …. 

श्रावणातल्या गारव्याने 
मिळे तप्त मना थंडाई 
या सुखाच्या आनंदाने 
पाखरे गाणे गाई …

तहानलेली माती काळी 

या पाण्याने संतुष्ट होई 

घाम गाळुनी या मातीवर 

मजदुरा मिळे कमाई … 

हिरव्या रंगाची ही बरसात 
श्रावण सरींतून होई 
चराचरांना आनंदुनी 
श्रावण सरी घेत बिदाई … 

असा बहुरंगी आनंद 

दिसे सर्वांच्या ठाई 

अशा कृतींतून निसर्ग 

गाई विविध अंगाई …. 

                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

याचना

आकांक्षांच्या पक्ष्यांना 
              उंच भरारण्याची शक्ति दे
हृदयातील भावनांना 
              समोर मांडण्याची शक्ति दे ....
सोबत धरूनी काट्यांना 
              जीवन जगण्याचा गुलाब दे
मनातील विचारांना 
              एक देखणा रुबाब दे ....
मनातील गोंधळांना 
              तूच एक वाट दे 
परीक्षा माझी घेतांना 
              तूच कठीण घाट दे … 
तिमिराच्या वाटेतून येतांना 
              तूच दिनकराचा किरण दे 
काटेरी वाटेत वावरतांना 
              तूच भक्कम चरण दे …
करण्यासाठी दान इतरांना 
              तूच विशाल कर दे 
तुझ्या या भक्तांना 
              तुझ्या स्वर्गात घर दे …
हे करुणाकरा, हे अनंता 
              तू माझी भक्ती घे 
पण  मज देतांना 
              या साऱ्या शक्ती दे …
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

सुख दु:खाचा गजरा

घेऊनी सुख दु:खाची फुले 

मी विनला एक गजरा 

माझ्याच त्या आठवणींचा 

सुगंध तो देतो मजला .... 

या गजर्‍या तील प्रफुल्लितता  

मज बनवी उत्साही 

या गजर्‍या वीणा  

मजला उमजे ना काही ... 

या गजर्‍या तील सुखी फुले 

मजला देती आनंद 

या गजर्‍या तील दु:खी फुले 

मजला देती नवीन पंथ ... 

या गजर्‍याने मला शिकविले  

कसे करावे कार्य 

तेव्हा जाऊनि मजला कळले 

या गजर्‍या तील गांभीर्य ... 

या गजर्‍या तील आठवणी 

मना हिंडोळे देती 

या गजर्‍या तील विविधवरणी 

फुले मना भाती ... 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

तुझ्या आठवणी

आठवणींच्या सह्याद्रीवर

                    एकटीच मी होती उभी

सोबत मला देत होत्या

                     फक्त आणि फक्त तुझ्याच आठवणी.

या आठवणींच्या शिखरावर

                     मुक्त विहारत होते मी

सोबत मला देत होत्या

                     फक्त आणि फक्त तुझ्याच आठवणी.

खूप खूप घाबरली मी

                      शिखरावर पोहचताच क्षणी 

तरी धीर मला देत होत्या 

                      फक्त आणि फक्त तुझ्याच आठवणी.
                                                                                   ~  चेतना चौधरी