Thursday, 29 October 2015

विरहपक्ष्याची व्यथा

या अफाट नभातील 
मी एक विरहपक्षी 
स्वप्न माझे एकच 
भरारेन उंच आकाशी … 
                               माझ्या त्या व्यथेतून 
                               सुख कथा लिहिणार मी 
                               तुझ्या त्या आठवणींनाच 
                               काव्य शब्दांत मांडणार मी …. 
या अवघ्या विश्वात मजला 
नाही कुणीही सोबती 
अंत समय येता बघता 
भावनाच फक्त हाती असती …. 
                               माझ्या या नभात 
                               वैविध विहग खेळती 
                               पण माझा दर्शून 
                               मजला ते दूर करती …. 
माझ्या या दु:खातील 
ऐके न कुणी आर्तता 
सर्व मजला बघून नेहमी 
दाखवतात स्वतःची धूर्तता …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

Saturday, 24 October 2015

स्री म्हणजे काय ?

स्री म्हणजे काय ?
तर ममतेचा झरा 
त्याचे शितलजल करी 
प्रत्येक रोग बरा …. 

स्री म्हणजे काय ?
तर वात्सल्याचा आगर 
प्रत्येक हृदयात सामावलेल्या 
प्रेमाचा ती सागर …. 

स्री म्हणजे काय ?
तर देवांचा स्वर्ग 
दिशाभूल झालेल्या 
मानवाचा मार्ग …. 

स्री म्हणजे काय ?
तर तीमिरातील दिवा 
सदगुणांची साखर व्यापित 
तोच गोड खवा …. 

स्री म्हणजे काय ?
तर सृष्टिची सुंदरता 
आणिक पुष्प परागातील 
मकरंदाची मधुरता …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

माझ्या स्वप्ननगरीत

एकदा माझ्या स्वप्ननगरीत 
आली एक परी 
मला म्हणाली चल राणी 
जाऊ माझ्या घरी …. 
                                                     तिच्या घरी जातांना 
                                                     वाटेत लागली सुवर्णदरी 
                                                     दरी ओलांडता पडू लागल्या 
                                                     हिऱ्या माणिकांच्या सरी …
अशा प्रकारे मी शिरले 
तिच्या त्या अदभूत विश्वात 
हळूच काही आठवणी मी 
जपून घेतल्या माझ्या खिशात …. 
                                                     तेथे पोहचता तिने 
                                                     एक छडी हाती घेतली 
                                                     आणि मग तिने ती 
                                                     माझ्यावरी गोल फिरवली …. 
आणि पाहता तर काय 
मी परी झाली 
तितक्यात मला हळूच 
आईची साद आली …. 
                                                     डोळे उघडता मला दिसली 
                                                     मी माझ्या भूवरी 
                                                     कारण तेवढयात  लुप्त झाली 
                                                     होती माझी स्वप्ननगरी …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

जेव्हा त्याला प्रथम पहिले

माझे मनपक्षी उंच उडाले 
माझे हृदयद्वार उघडले 
                 सारे जग मनी सामावले 
                 जेव्हा त्याला प्रथम पहिले …. 
पक्ष्यांनी मधुर गीत गायिले 
मयुरानेही नृत्य दाखविले 
                 मेघांनी वरून फुले वाहिले 
                 जेव्हा त्याला प्रथम पहिले …. 
सूर्याने सारे दीप लाविले 
जणू देवाची पडली भूवरी पाऊले 
                 असे सर्व मंगल घडले 
                 जेव्हा त्याला प्रथम पहिले …
नयन आनंदांश्रुत भिजले 
सारे गरीब दु:ख विसरले 
                 कित्येकांचे क्रोध विसले 
                 जेव्हा त्याला प्रथम पहिले …. 
असे सर्व अवचित घडले 
जेव्हा त्याला प्रथम पहिले  …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

माझ्या पाऊलखुणा

या अथांग भवसागरातील 
मी एक नावाडी 
सागरपाणी काततांना मम 
सोबत देईल होडी …. 
एक दिवस करीन मी पार 
या अफाट सागराला 
तोच मी प्रेरणा बनेल 
या अवघ्या जगाला …. 
या सागरात विहारतांना 
येतील अनेक आपत्ती 
तरी मी खोल जाऊनी 
मिळवेल खनिज संपत्ती … 
या अथांग सागरात 
कदाचित मी मरेल हि 
तरी सुद्धा ठेवून जाईल 
माझ्या पाऊलखुणा काही …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

संकटांशी दोस्ती

मानवाच्या या जीवनात 
अनेक संकटे येतात 
तरी शूर मानव सदैव 
त्यांसी तोंड देतात …
संकटांचा हा सुर्य 
फक्त आग ओकत असतो 
कारण मनुष्य सतत 
भित्रेपणा घोकत असतो …. 
संकटांची हि श्रुंखला 
येवो कितीही जीवनी 
आपण वाट काढू 
सतत तोंड देऊनी …. 
मानवाच्या मनी नेहमी 
कार्याबद्दल धीर असावा 
नाहीतर प्रत्येक संकटाला 
भिडण्याचा तीर असावा …. 
ज्यावेळी मनुष्य 
घालवील संकटांची धास्ती 
त्यावेळेस जाऊन त्याची 
संकटांशी होईल दोस्ती …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

जीवनाचा चहा

आपल्या जीवनाचा चहा 
असतो लाल रंगाचा 
त्यात असतो महिमा 
आपल्या या आत्म्याचा … 
आपल्या जीवनाच्या चहात 
असते मधुर पावडर 
जी सदैव घालविते 
आपल्या वाणीतील कडसर …. 
आपल्या जीवनाच्या चहात 
असते साखर सदगुणी 
जिच्यामुळे आपल्याला कधी 
कलंक लावू शके न कुणी …. 
आपल्या जीवनाच्या चहाला 
हवी असते मायेची उब 
जिच्यामुळे निघून जाते 
आपल्या दुर्गुणांची धूप … 
अशी आपल्या जीवनाची चहा 
प्यायला लागे चवदार 
पिऊन हिला पुन्हा पुन्हा 
आपणा मिळे तजेला फार …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

जीवनाची परिभाषा

जीवन हा सुंदर 
असे एक स्वर्ग 
जगतांना याला 
लागत अनेक मार्ग … 
जीवन हे सुंदर 
आहे एक आकाश 
ज्या आकाशात 
सूर्याचा लख्ख प्रकाश …. 
जीवन हा सुंदर 
आहे एक खेळ 
जिंकायला याला 
अनेका लागे वेळ … 
जीवन हा सुंदर 
आहे एक दिवा 
सर्वाना मात्र त्याचा 
मंद प्रकाश हवा …. 
जीवन हि सुंदर 
आहे एक कला 
सर्वांना वाटे हि 
अवगत हवी मला …. 
जीवन हे सुंदर 
आहे एक वरदान 
८४ योनी फिरल्यावर 
देवाने केले प्रदान …. 
जीवन हि सुंदर 
आहे एक परिभाषा 
सर्वांच्या मनी असे 
याबद्दल अभिलाषा …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

तो चंद्र

माझ्या दु:ख नभातला 
तो सुखाचा चंद्र 
मला दुखी पाहुनी
गालात हसे मंद … 
जरी माझ्या दु:ख नभी 
अमावस्येला त्याची कमी 
तरी पुनम रात्री 
नेहमीच असे त्याची हमी …. 
वंचित करून कठोरतेपासून 
तो मला देई शीतलता 
माझ्या दुखी दिवसांतही 
तोच घालवी अबोलता …. 
होता होता मी मोठी 
चंद्राची चांदणी झाली 
माझ्या जीवनी दु:ख देउनि 
ती तेथे नभात विरली …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

बालपणीच्या आठवणी

बालपणीच्या आठवणी
हृदयात ठेवल्या साठवूनी 
तरी त्या वास्तव्यात 
कधी न येती परतुनी …
बालपणीच्या आठवणी
त्यांतील ती  बोबडगाणी 
खेळामधले राजाराणी 
आणि ती हाणाहाणी …. 
बालपणीच्या आठवणी
गाल सुंदर मखमली 
ओठांवरती लाल लाली 
डोळ्यांमध्ये काजळ काळी …. 
बालपणीच्या आठवणी
मन कसे स्वच्छंदी 
परिसर असे आनंदी 
मनी एक वेगळीच धुंदी …. 
बालपणीच्या आठवणी
मनासारखे सगळेकाही 
न शिकवायला असत बाई 
अभ्यासाची कटकट नाही …
बालपणीच्या आठवणी
हळूहळू विसरले कुणी 
ज्यांनी जपुनी ठेवल्या मनी 
त्यांना त्यात वाटेच कमी …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

Thursday, 22 October 2015

त्या भारावलेल्या सायंकाळी

त्या भारावलेल्या सायंकाळी  
मनातील उमलली कळी 
सुटल्या मनोशब्द झळी 
असंख्य पडले त्यांसी बळी …. 
                     त्या भारावलेल्या सायंकाळी 
                     मी मना हळूच विचारले 
                     बालपण माझे कसे सरले 
                     मन माझे मलाच विसरले …
त्या भारावलेल्या सायंकाळी 
अश्रू आले माझ्या नयनी 
त्या स्वरुपात आठवणी 
गेल्या टपटप वाहुनी …. 
                     त्या भारावलेल्या सायंकाळी 
                     झुळूझुळू वाहे वारा 
                     मनी माझ्या साठवूनी सारा 
                     केला त्याने पसारा …. 
त्या भारावलेल्या सायंकाळी 
हळूच एक चांदणी आली 
संध्यासमय तेथेच सरली 
नि घरी पोहचता रात्र झाली …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

श्रावणसरी

श्रावणातल्या जलधारांनी 
धरती चिंब हि होई 
नव्या पिकांना, नव्या तरुंना 
जन्म ही  ती देई … 
इंद्रधनुंचा खेळ आकाशी 
मना मोहुनी जाई 
कठोर हृदयांना पालवी 
हा खेळ पाहुनी येई …. 
श्रावणातल्या गारव्याने 
मिळे तप्त मना थंडाई 
या सुखाच्या आनंदाने 
पाखरे गाणे गाई …
तहानलेली माती काळी 
या पाण्याने संतुष्ट होई 
घाम गाळुनी या मातीवर 
मजदुरा मिळे कमाई … 
हिरव्या रंगाची ही बरसात 
श्रावण सरींतून होई 
चराचरांना आनंदुनी 
श्रावण सरी घेत बिदाई … 
असा बहुरंगी आनंद 
दिसे सर्वांच्या ठाई 
अशा कृतींतून निसर्ग 
गाई विविध अंगाई …. 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

याचना

आकांक्षांच्या पक्ष्यांना 
              उंच भरारण्याची शक्ति दे
हृदयातील भावनांना 
              समोर मांडण्याची शक्ति दे ....
सोबत धरूनी काट्यांना 
              जीवन जगण्याचा गुलाब दे
मनातील विचारांना 
              एक देखणा रुबाब दे ....
मनातील गोंधळांना 
              तूच एक वाट दे 
परीक्षा माझी घेतांना 
              तूच कठीण घाट दे … 
तिमिराच्या वाटेतून येतांना 
              तूच दिनकराचा किरण दे 
काटेरी वाटेत वावरतांना 
              तूच भक्कम चरण दे …
करण्यासाठी दान इतरांना 
              तूच विशाल कर दे 
तुझ्या या भक्तांना 
              तुझ्या स्वर्गात घर दे …
हे करुणाकरा, हे अनंता 
              तू माझी भक्ती घे 
पण  मज देतांना 
              या साऱ्या शक्ती दे …
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

सुख दु:खाचा गजरा

घेऊनी सुख दु:खाची फुले 
मी विनला एक गजरा 
माझ्याच त्या आठवणींचा 
सुगंध तो देतो मजला .... 
या गजर्‍या तील प्रफुल्लितता  
मज बनवी उत्साही 
या गजर्‍या वीणा  
मजला उमजे ना काही ... 
या गजर्‍या तील सुखी फुले 
मजला देती आनंद 
या गजर्‍या तील दु:खी फुले 
मजला देती नवीन पंथ ... 
या गजर्‍याने मला शिकविले  
कसे करावे कार्य 
तेव्हा जाऊनि मजला कळले 
या गजर्‍या तील गांभीर्य ... 
या गजर्‍या तील आठवणी 
मना हिंडोळे देती 
या गजर्‍या तील विविधवरणी 
फुले मना भाती ... 
                                                                                   ~  चेतना चौधरी 

Tuesday, 20 October 2015

तुझ्या आठवणी

आठवणींच्या सह्याद्रीवर
                    एकटीच मी होती उभी
सोबत मला देत होत्या
                     फक्त आणि फक्त तुझ्याच आठवणी.
या आठवणींच्या शिखरावर
                     मुक्त विहारत होते मी
सोबत मला देत होत्या
                     फक्त आणि फक्त तुझ्याच आठवणी.
खूप खूप घाबरली मी
                      शिखरावर पोहचताच क्षणी 
तरी धीर मला देत होत्या 
                      फक्त आणि फक्त तुझ्याच आठवणी.
                                                                                   ~  चेतना चौधरी