Saturday, 25 June 2016

मनुष्य हा चुकांचा पुतळा

जीवनातील एक क्षण असे हसायचा 
एक क्षण मात्र असे रडायचा 
तरीही पैशासाठी होणारा वेडा 
मनुष्य जणू हा चुकांचा पुतळा ।।
मनी वसवूनी सुखदुःखाचा सागर 
जनी दाखवी हा आनंदाचा आगर 
असा मनातून फारच कोवळा 
मनुष्य जणू हा चुकांचा पुतळा ।।
साठवुनी घरी सोन्या चांदीचे अवशेष 
करवूनी घेतो जो स्वतःचा नामशेष 
असा समस्त जगातील खुळा 
मनुष्य जणू हा चुकांचा पुतळा ।।
पैशासाठीच हा राबराब राबतो 
करुनी मर्यादाउल्लंघन जीवालाही दाबतो 
अशा प्रकारे जीवनाला लावितो जो उतरती कळा 
मनुष्य जणू हा चुकांचा पुतळा ।।
समर्पित करुनी कविता ही देवाला 
सांगू इच्छितो  मी अवघ्या जगाला 
मी देखील तुमच्यापैकीच एक आगळा 
कारण मनुष्य हा चुकांचा पुतळा ।।
                                   ~ चेतना चौधरी 


कहानी मानसतरंगांची

एकदा मजला सहज सुचले 
टाकावे शब्दपटलावरी हे मानसरंग 
मांडायला बसले असता मनी 
थैमान करीत होते विचारतरंग ।।
                                      माझ्या त्या विचारांतील स्वप्नाळू मासोळी 
                                      सांगू इच्छित होती मजला काहीशी 
                                      हवेत उंच भरारी घेऊन 
                                      जलाशयात होत होती नाहीशी ।।
माझ्या अंतर्मनाच्या सरितेला 
हवी होती एकच वाट 
जिच्या प्राप्तीसाठी ती 
उसळत होती उंचच लाट  ।।
                                      पण माझ्या मानसतरंगांना 
                                      हळूच केले येथे बंद 
                                      ज्यांच्या निरस वातावरणी 
                                      मरून पडले मनातील कंद ।।
आता माझ्या मानसतरंगांची 
मनीच होत आहे दगदग 
मात्र तुम्हा अपरिचित राहील 
माझ्या अग्निपंखांतील तगमग ।।
                                                               ~ चेतना चौधरी
  

वळण जीवनातील


एकदा सहज मागे वळले
जीवनाच्या वळणावरती
दिसले अपयशाचे एक घर
मोडक्या वीटा आणि माती ।।
भूतमय अपयशी घराच्या
होत्यात त्या वीटा लाल
ज्यांनी प्रत्येक वळणावर
केलेत माझे वाईट हाल ।।
आज मात्र सावरले
माझे मी पडते पाऊल
म्हणूनच आता लागतेय मज
माझ्या सुवर्ण यशाची चाहुल ।।
आता माझे यश बघून
पुन्हा येऊ बघताय वीटा
माझ्या शांत जीवनसागरात
उठवू बघताय संघर्ष लाटा ।।
येऊ देत देत कितीही
लाल वीटा आता दारी
मी मात्र चालत जाईल
माझ्या जीवनाची वारी ।।
~ चेतना चौधरी